Studencie, projekty badawcze są również dla Ciebie – jak się do tego zabrać?

15.06.2019 1 minuta na przeczytanie artykułu

Studenci myślący o pracy na uczelni już w trakcie swoich studiów powinni pomyśleć o rozwijaniu kariery badacza. Dzięki obecnej organizacji uniwersytetów i wsparcia ze strony instytucji zewnętrznych jest to możliwe.

Jeśli naprawdę chcesz wyróżnić się spośród innych i uzyskać miejsce na doktoracie, nie powinieneś zadowalać się jedynie dobrymi ocenami z egzaminów. Po reformie szkolnictwa kluczowy jest bowiem również pomysł na doktorat oraz własny dorobek naukowy. Jak zacząć go budować?

Oprócz konferencji naukowych czy nawet publikacji, niezwykle ważne okazują się projekty badawcze. Mogą polegać one na eksperymentach, badaniach terenowych, obserwacjach, tworzeniu raportów czy rozmaitych analizach dotyczących wszystkich dziedzin nauki. Są szczególnie cenione ze względu na praktyczny wymiar oraz fakt, że właśnie praca w ich ramach umożliwia potwierdzenie starych bądź wypracowanie nowych koncepcji.

Oczywiście małe projekty badawcze możemy wykonać samodzielnie. Ze względu na konieczność zachowania odpowiedniej jakości (możliwość weryfikacji przez innych członków), a także możliwość znacznego pogłębienia analiz, zalecana jest jednak praca w zespole. Mogą go stanowić inni studenci. Z tego powodu warto do realizacji projektów założyć własne koło naukowe. Nie dość, że pozwoli ono wyjść poza nieformalną grupę znajomych i rozbudować zasoby ludzkie, to w dodatku stwarza szansę na uzyskanie wsparcia na realizację i publikację (np. w formie książkowej) badań ze strony uniwersytetów (mają na to specjalną pulę środków) bądź fundacji.

Można być, co szczególnie cenne i prestiżowe w dorobku, kierownikiem takiego projektu. To ta funkcja jest najbardziej prestiżowa i istotna w punktacji podczas ubiegania się o granty czy stypendia. Jest zarazem najbardziej odpowiedzialna, gdyż to kierownik odpowiada za koncepcję badania, kształt metodologiczny czy końcowe wnioski. To on również jest de facto pierwszym recenzentem pracy, dba o czasowe wykonanie poszczególnych elementów i zleca je konkretnym członkom zespołu. W razie ewentualnego niepowodzenia jest zatem również największym przegranym. Początkującym zespołom zaleca się poproszenie o kierowanie projektem kogoś dysponującego większym doświadczeniem – np. pracownika naukowego uczelni do której uczęszczamy.

Bycie członkiem zespołu badawczego to również osiągnięcie warte docenienia. Oprócz tego, że zdobywamy wówczas cenne szlify i doświadczenie. Aktywność ta również jest brana pod uwagę przy ocenianiu dorobku naukowego. Często osoby te są również autorami poszczególnych rozdziałów końcowej publikacji i mogą wykorzystać zgromadzone informacje do innych artykułów.

Doświadczenie wyniesione z praktycznych projektów badawczych procentuje. Nie tylko ułatwia dalszą pracę, uczy współpracować z ludźmi czy tworzy nasz dorobek. Dzięki nim wiemy jak dalej poruszać się w świecie nauki, poznajemy własne zainteresowania badawcze i, co najważniejsze, ulepszamy kolejne projekty. A należy mieć na względzie, że to właśnie dopracowany projekt badawczy liczy się dziś najbardziej podczas nowej rekrutacji na studia doktoranckie.

Publikacja finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „DIALOG” na lata 2018-2019