Oblicza umiędzynarodowienia nauki

26.12.2018 1 minuta na przeczytanie artykułu

Coraz bardziej zaawansowana globalizacja sprzyja wymianie informacji również w świecie akademickim. Dzięki temu możliwa jest większa mobilność badaczy czy wymiana doświadczeń na szerszą niż dotychczas skalę. Jak realizować postulat umiędzynarodowienia nauki?

Pierwszym podstawowym czynnikiem realizującym umiędzynarodowienie naszego środowiska akademickiego jest działanie programu Erasmus+, dzięki któremu studenci mogą przez semestr lub dwa studiować na uczelni poza granicami swojego kraju. To charakterystyczny element szerszego zjawiska jakim są wymiany studenckie czy doktoranckie. Krótszą formą takiej kooperacji jest organizowanie wyjazdów studyjnych do ośrodków badawczych.

Innym działaniem sprzyjającym wymianie doświadczeń z zagranicznymi partnerami jest organizacja międzynarodowych konferencji naukowych. Zwyczajowo są one bardziej prestiżowe niż te podczas których swoje wyniki prezentują badacze jedynie z jednego kraju. Dyskusje czy publikacje, które powstaną w efekcie takiej kooperacji budują międzynarodowy dorobek naukowców czy instytucji. Należy tutaj przypomnieć, że właśnie prace o charakterze międzynarodowym cieszą się największym uznaniem. Czasopisma naukowe w których publikują naukowcy reprezentujący różne państwa są szczególnie liczone w rankingach i zestawieniach, a także znacznie ułatwiają uzyskanie wyższego stopnia bądź tytułu akademickiego. Budowaniu tego dorobku mają sprzyjać granty czy nagrody o charakterze międzypaństwowym, umożliwiające badania na najwyższym merytorycznym poziomie.

W celu zintensyfikowania współpracy, państwowe bądź pozarządowe instytucje reprezentujące środowisko akademickie oferują także stypendia naukowe realizowane w ramach uczestnictwa w procesie badawczym czy dydaktycznym w ośrodku poza granicami kraju. Doświadczenia wyniesione z innego sposobu uprawiania nauki nie tylko ożywia lokalne środowisko badawcze, ale sprzyja także poszerzeniu zakresu badań o szereg różnych społeczeństw.

Zróżnicowanie społeczności akademickiej

Ważnym elementem umiędzynarodowienia, szczególnie często branym pod uwagę podczas konstruowania wielu rankingów uczelni jest udział zagranicznej kadry akademickiej czy studentów w danej społeczności akademickiej. Wskaźnik ten ma ilustrować na ile uczelnia jest otwarta na inny sposób uprawiania nauki i uczestniczy w światowym dyskursie badawczym. Aby zwiększyć tę wartość szkoły wyższe często decydują się na opracowanie nowych kierunków studiów, prowadzonych również w języku angielskim. Warto tu wspomnieć, że dobrym przejawem troski władz uczelni o wysoki poziom współpracy narodowej jest szczególna troska o znajomość języków obcych u studentów i pracowników naukowych. Nauka języków obcych jest dziś niezbędna w prowadzeniu skutecznych i uznanych badań. Powinna zajmować zatem priorytetowe miejsce dla wszystkich zainteresowanych tą drogą rozwoju.

Można stwierdzić, że w dzisiejszym zglobalizowanym świecie aktywność niezamykająca się w granicach jednego państwa jest kwintesencją badań naukowych najwyższej próby. Wynika to z przeświadczenia, iż na współczesnym dorobku naukowym bardzo często korzysta cała społeczność międzynarodowa. Dlatego też w karierze akademickiej każdego aspirującego naukowca nie do przeceniania jest doświadczenie wykraczające poza mury macierzystej uczelni.

Publikacja finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „DIALOG” na lata 2018-2019