Jak naukowcy mogą rozwijać swoje zdolności przywódcze?

09.09.2019 1 minuta na przeczytanie artykułu

Naukowcy prowadzący zaawansowane badania potrzebują licznych umiejętności przywódczych, aby praca w zespole była jak najbardziej efektywna. Dlatego też warto rozwijać swoje kompetencje w tym zakresie.

Naprawdę wielkie badania, obejmujące swym zasięgiem wiele obszarów to zazwyczaj gra zespołowa. Trudno samemu opracować ogromne zasoby zagregowanych danych. Praca z ludźmi wymaga jednak odpowiednich kompetencji komunikacyjnych i zarządzających. Jak je zdobyć?

Oczywiście najłatwiej byłoby po prostu ukończyć zarządzanie bądź któryś z kierunków pokrewnych. Trudno jednak pogodzić wymagające studia z codzienną pracą badawczą. Dlatego lepszym rozwiązaniem byłyby podyplomowe kursy z przywództwa – dla tych, którzy mają wyjątkowo napięty terminarz pozostają natomiast opcje e-learningu bądź kursy intensywne oferowane przez podmioty komercyjne. Być może warto zainteresować takimi szkoleniami np. w formacie weekendowym, władze uczelni. Wszak dobrze zarządzający liderzy to skarb umożliwiający skuteczną koordynację naprawdę wielkich projektów, również o charakterze międzynarodowym, co z kolei przekłada się na prestiż danej placówki. Takie szkolenia muszą być jednak realizowane przez instytucje z odpowiednim doświadczeniem. Z racji na to, że przywództwo opiera się przede wszystkim o tak zwane umiejętności „miękkie”, na rynku pojawia się wiele firm bez odpowiedniego doświadczenia. Należy być uważnym, by nie nabrać się na triki osób szukających łatwego zarobku.

Innym sposobem jest samodzielne uzupełnianie wiedzy w oparciu o podręczniki z zarządzania zasobami ludzkimi i leadershipu. To dość szeroko opisywana problematyka, należy jednak zadbać o to, aby publikacja którą studiujemy w istocie spełniała warunki naukowości, a także jest relatywnie nowa – niegdyś popularne teorie i metody mogą dziś być uznawane za przestarzałe i nieskuteczne. Należy mieć także świadomość, że skuteczność rozwiązań może być zależna od uwarunkowań kulturowych – schematy działania dobrze funkcjonujące np. w Stanach Zjednoczonych wcale nie muszą być skuteczne w warunkach europejskich. Podobnie, należy zważać na strukturę i specyfikę zarządzanej grupy. Inaczej bowiem będą reagować studenci zajmujący się danym projektem hobbistycznie a inaczej etatowi, doświadczeni pracownicy. Przywództwo zawsze powinno być zoptymalizowane nie tylko pod kątem osoby koordynującej, ale także zespołu, którym dysponuje.

Oczywiście, innym sposobem na zdobywanie nowych umiejętności jest praktyka – podejmowanie się nowych działań o charakterze zarządzającym, a następnie wyciąganie wniosków o tym co należy ulepszyć następnym razem. Wybierając tę opcję trzeba jednak pamiętać o przedyskutowaniu swoich spostrzeżeń w szerszym gronie – może to znacznie ułatwić cały proces, a także skorygować ewentualne błędy. Dużo lepiej jednak zamiast uczyć się na swoich błędach, robić to na cudzych – z uwagą obserwować projekty zarządzane przez innych, analizować dobre i złe strony danego zarządzania i starać się ulepszyć swoje własne zachowania w podobnej sytuacji.

Publikacja finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „DIALOG” na lata 2018-2019