Alternatywne drogi kariery po studiach prawniczych cz. II – aplikacja rzecznikowska

15.04.2019 2 minuty na przeczytanie artykułu

W związku ze stale zwiększającą się z roku na rok liczbą absolwentów 5-letnich jednolitych studiów magisterskich na kierunku „prawo”, ciekawą propozycją dla znalezienia dla siebie odpowiedniej niszy zawodowej może być wybór zawodu rzecznika patentowego.

 

Wykonywanie wyżej wspomnianej profesji polega na świadczeniu pomocy w sprawach własności przemysłowej. Zawód rzecznika patentowego może być wykonywany alternatywnie, albo w kancelarii patentowej lub na rzecz pracodawcy (czyli w ramach stosunku pracy). Ustawa dopuszcza także wykonywanie zawodu na podstawie umowy cywilnoprawnej. Prawo do wykonywania zawodu powstaje z chwilą wpisu na listę rzeczników patentowych (prowadzoną przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej), po złożeniu stosownego ślubowania. Aby jednak powyższe prawo do wykonywania zawodu otrzymać, trzeba wcześniej odbyć aplikację rzecznikowską (trwającą 3 lata). Aplikacja rzecznikowska prowadzona jest przez Krajową Radę Rzeczników Patentowych. Nabór na nią odbywa się raz w roku. Dodać należy, że aplikant odbywa aplikację pod nadzorem wyznaczonego patrona.

Aplikacja jest odpłatna. Zasady odpłatności określa ustawa z dnia 11 kwietnia 2011 r.  o rzecznikach patentowych. Wpis na listę aplikantów następuje po pozytywnym zaliczeniu egzaminu wstępnego mającego charakter konkursowy, którego przedmiotem są następujące zagadnienia:

– zadania rzecznika patentowego,

– podstawy prawa własności przemysłowej,

– elementy wiedzy technicznej,

– podstawy prawa konstytucyjnego,

– znajomość jednego języka obcego nowożytnego (angielskiego, francuskiego lub niemieckiego) wedle wyboru dokonanego przez kandydata.

Egzamin o którym mowa wyżej, odbywa się w formie pisemnej i kandydat wnosi za niego opłatę określoną wedle przepisów ustawy. W dalszej kolejności, podstawę wpisu na listę aplikantów rzecznikowskich, stanowi uchwała podjęta przez Komisję Egzaminacyjną zawierająca stwierdzenie o pozytywnym zdaniu egzaminu wstępnego na aplikację.

Obowiązkiem aplikanta rzecznikowskiego jest uczestnictwo zarówno w zajęciach teoretycznych, jak i praktycznych określonych programem aplikacji, samodzielne pogłębianie wiedzy i umiejętności praktycznych, przestrzeganie dyscypliny szkolenia i pracy oraz przystąpienie do egzaminu kwalifikacyjnego. Celem tego ostatniego jest sprawdzenie, czy aplikant przygotowany został w toku odbywanej aplikacji do samodzielnego wykonywania zawodu rzecznika patentowego. Egzamin ten obejmuje m. in. następujące obszary wiedzy:

– prawo własności przemysłowej (w tym międzynarodowe i europejskie),

– prawo autorskie,

– prawo cywilne, gospodarcze oraz administracyjne,

– postępowanie cywilne,

– postępowanie administracyjne oraz postępowanie sądowo-administracyjne,

– metodykę wykonywania zawodu,

– etykę zawodu.

Egzamin kwalifikacyjny składa się z trzech części pisemnych i przewiduje, iż aplikant powinien sporządzić:

– dokumentację zgłoszenia wynalazku do ochrony,

– pismo procesowe w postępowaniu cywilnym (lub administracyjnym, lub sądowo-administracyjnym);

– opinii na podstawie przedstawionego stanu faktycznego lub rozstrzygnięcia problemu prawnego na podstawie opisanego przypadku (kazusu).

Aplikacja rzecznikowska, i w konsekwencji późniejsze wykonywanie zawodu rzecznika patentowego wydaje się być zatem atrakcyjną formą alternatywnej drogi kariery po studiach prawniczych (wobec „klasycznych” zawodów prawniczych, jakimi są np. zawód sędziego, adwokata czy radcy prawnego). Warto dodać, iż bardzo ciekawym doświadczeniem zawodowym może być podjęcie pracy przez rzecznika patentowego na uczelniach wyższych posiadających odpowiednie działy zajmujące się komercjalizacją wyników badań naukowych.

Publikacja finansowana w ramach programu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego pod nazwą „DIALOG” na lata 2018-2019